باز محرم آمد و اشك هايش براي حسين(ع)
باز محرم آمد و ناله هايش براي زينب(س)
باز محرم آمد و دلتنگي هايش براي رقيه(س)
باز محرم آمد و دل شكستگي هايش براي عباس(ع)

محرم كه مي شود بغض عجيبي روي سينه سنگيني مي كند و اشك ها در چشم حلقه مي زند و منتظر تلنگري است كه جاري شود.

كاش به جاي اين همه دل نازكي كمي هم از صبر زينب(س) مي آموختیم كه در سخت ترين شرايط محكم بايستم تا دشمن بلرزد.

كاش به جاي اين همه بي تابي كمي از استقامت حسين(ع) مي آموختیم

و كمي هم از وفاداري ابوالفضل(ع)

.....التماس دعا.....

به سند معتبر از هرثمه بن ابي مسلم روايت شده كه گفت : درخدمت اميرالمؤمنين عليه السلام به جنگ صفين رفتيم هنگام مراجعت در زمين كربلا فرود آمدند و نماز صبح را در آنجا خواندند.

پس مشتي از آن خاك را برداشته بوئيدند و فرمودند: خوشا بحال تو اي خاك گروهي از تو محشور مي شوند كه بدون حساب وارد بهشت خواهند شد.

هرثمه پس از مراجعت به خانه به همسرش – كه از شيعيان علي(ع) بود – جريان را گفت .

زوجه اش گفت اي مرد اميرالمؤمنين جز حق نمي گويد.

چون امام حسين به جانب عراق آمد هرثمه گويد من در لشگر عبيدالله بن زياد بودم هنگامي كه زمين كربلا را ديدم بياد سخنان علي عليه السلام افتادم بر شتر خود سوار شدم و به نزد حسين عليه السلام آمده سلام كردم و آنچه از پدرش در اين منزل شنيده بودم به عرض رسانيدم .

حضرت فرمودند : آيا تو با مائي يا بر عليه ما مي باشي ‌؟

گفتم :‌نه با توام و نه بر عليه تو،دختراني چند در كوفه گذاشته ام كه از عبيدالله بن زياد بر آنها مي ترسم .

آن حضرت فرمودند :‌ برو به مكاني كه كشته شدن ما را نبيني و صداي دادخواهي ما را نشنوي. سوگند به خدائي كه جان حسين دردست اوست هركس استغاثه ما را بشنود و ما را ياري نكند خداوند او را بروي آتش جهنم مي افكند .