خـداونـد ايمـان را بـراى تطهيـر شمـا از شـرك قـرار داد،

و نماز را براى پاك شدن شما از تكبر،

و زكـات را بـراى پـاك كـردن جـان و افزونـى رزقتان،

و روزه را براى تثبيت اخلاص،

و حج را براى قوت بخشيدن دين ،

و عدل را براى پيراستن دلها،

و اطاعت ما را براى نظم يافتن ملت،

و امـامت مـا را بـراى در امـان مـانـدن از تفرقه،

و جهاد را براى عزت اسلام،

و صبر را براى كمك در استحقاق مزد،

و امـر به معروف را بـراى مصلحت و منـافع همگـانـى ،

و نيكـى كـردن به پـدر و مـادر را سپـر نگهدارى از خشـم ،

و صله ارحام را وسيله ازدياد نفرات،

و قصاص را وسيله حفظ خون ها،

و وفـاى به نذر را بـراى در معرض مغفـرت قـرار گـرفتـن ،

و به انـدازه دادن تـرازو و پيمـانه را بـراى تغييـر خـوى كـم فـروشـى،

و نهى از شـرابخـوارى را بـراى پـاكيزگـى از پليـدى ،

و دورى از تهمت را بـراى محفـوظ مـاندن از لعنت،

و تـرك سـرقت را بـراى الزام به پـاكـدامنى ،

و شـرك را حـرام كـرد بـراى اخلاص به پـروردگـارى او ،

بنابـرايـن ، از خـدا آن گـونه كه شايسته است بتـرسيد و نميريد، مگر آن كه مسلمان باشيد،

و خـدا را در آنچه به آن امر كرده و آنچه از آن بازتان داشته است اطاعت كنيد،

زيرا كه "از بندگانـش ، فقط آگاهان، از خـدا مـى ترسند. "

( سـوره فاطر آيه28)

بالاترين جايگاه شفاعت، از آن رسول گرامي اسلام است که در قرآن کريم از آن به مقام محمود تعبير شده است.همين طور دو تن از بانوان خاندان رسول مکرم اسلام شفاعت گسترده اي دارند که بسيار وسيع و جهان شمول است و مي تواند همه اهالي محشر را فرا گيرد.اين دو بانوي عالي قدر صديقه اطهر، حضرت فاطمه زهرا (س) و شفيعه روز جزا، حضرت فاطمه معصومه (س) هستند. در مورد شفاعت گسترده حضرت زهرا (س) همين بس که شفاعت، مهريه آن حضرت است و به هنگام ازدواج،پيک وحي طاقه ابريشمي از سوي پروردگار آورد که در آن جمله خداوند مهريه فاطمه زهرا را شفاعت گنهکاران از امت حضرت محمد (ص) قرار داد.اين حديث از طريق اهل سنت نيز نقل شده  است. پس از فاطمه زهرا (س) از جهت گستردگي شفاعت هيج بانويي به شفيعه محشر، حضرت معصومه (س) نمي رسد. بر همين اساس است که حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند: با شفاعت او، همه شيعيان ما وارد بهشت مي شوند.

شهادت غریبانه حضرت فاطمة الزهرا (س) را به پیشگاه مقدّس آقا امام زمان و همه عاشقان آن حضرت و دوستداران اهل بیت تسلیت عرض می نمایم.

التماس دعا

سعد بن عبدالله قمى مى گويد: به امام عصر(عج) عرض كردم: اى فرزند رسول خدا تأويل آیه كهيعص چيست؟

فرمود: اين حروف از اخبار غيبى است.خداوند زكريا را از آن مطلع كرده و بعد از آن، داستان آن را به حضرت محمد(ص) بازگفته است.

هنگامي كه حضرت آدم به زمين فرود آمد حوا را نديد دنبال او مي گشت تا از كربلا گذر نمود. بدون سبب غمگين شده سينه اش تنگ گرديد و چون به محل شهادت حسين عليه السلام رسيد پايش لغزيد و بر زمين افتاد و خون از پايش جاري شد .

سربه آسمان بلند كرد و عرض نمود : خداوندا آيا گناهي از من صادر شد كه مرا به آن معاقب فرمودي ؟ من همه زمين را گشتم و مثل اين زمين به من بدي نرسيد .

خداوندا به او وحي نمود : اي آدم گناه نكردي ولكن فرزندت حسين عليه السلام در اين مكان از روي ستم كشته مي شود خون تو به موافقت خون او جاري شد.

عرض كرد : قاتل او كيست ؟‌

وحي آمد :‌ قاتلش يزيد ملعون اهل آسمانها و زمين است .

 آدم گفت :‌اي جبرئيل ( درباره قاتل آن حضرت ) چه كنم ؟‌

جبرئیل گفت : او را لعن كن . پس آدم چهار بار او را لعن كرد و به سوي عرفات روانه شد پس در آنجا حوا را يافت .(۱)

۱-بحارالانوار44/242ح37 اشك روان 217

عشق یعنی دل سپردن در الست                 از می وصل الهی مست مست

عشق  یعنی  ذکر  ناموس    خدا                  یا علی گفتن به زیر دست و پا

عشق   یعنی  جلوه   صبر   خدا                   شرم ایوب نبی از مرتضی

عشق بر دلداده  فرمان می دهد                  عاشق جان داده را جان می دهد

عشق باعث شد که دل سامان گرفت           پشت درب خانه زهرا جان گرفت

عشق   یعنی   انقلاب   فاطمه                    از کبودی چشم تار فاطمه

عشق یعنی عشق ناب فاطمه                   بیت الاحزان خراب فاطمه

فرا رسیدن ایّام فاطمیه و شهادت غریبانه امّ المؤمنین ـ حضرت فاطمة الزهرا (س) ـ را به پیشگاه مقدّس آقا امام زمان و همه عاشقان آن حضرت و دوستداران اهل بیت تسلیت عرض می نمایم.

التماس دعا

ابن ریاح روایت میکند که مرد نابینایی راکه روز شهادت امام حسین علیه السلام در کربلا حاضر شده بود دیدم.کسی علت نابینایی اورا سوال کرد .

جواب داد:ما ده نفر رفیق بودیم که برای کشتن حسین(ع) به کربلا رفتیم.ولی من شمشیر و تیر و نیزه به کار نبردم .چون حسین(ع) کشته شد به خانه خود بازگشتم و نماز عشا خواندم و به خواب رفتم.در عالم خواب شخصی نزد من آمد و گفت:" رسول خدا(ص) تو را میخواند.برخیز و اجابت کن ."

گفتم : "مرا با رسول خدا چه کار است؟"

آن شخص در عالم خواب گریبان مرا گرفت و کشان کشان نزد رسول خدا برد. دیدم پیغمر اکرم در بیایانی نشسته و آستینهای خود را بالا زده و حربه ای در دست گرفته و فرشته ای برابر او ایستاده و در دست او نیز حربه ای ایست از آتش . نه نفر از دوستان مرا کشت و به هر کدام که ضربه میزد سر تاپای آنها از آتش فرا میگرفت و میسوزانید .

من نزدیک رسول خدا(ص) رفتم و مقابل او زانو برزمین زدم و گفتم :" السلام علیک یا رسول الله " ولی آن حضرت جواب نفرمود و مدت زیادی مکث کرد .

پس از آن سر خود را بلند نمود و فرمود:

"ای دشمن خدا !!! هتک حرمت مرا نمودی و عترت مرا کشتی و حق مرا رعایت نکردی!!!"

گفتم:یا رسول خدا به خدا قسم من در کشتن فرزندانت نه شمشیر زدم و نه نیزه به کار بردم و نه تیری انداختم.

فرمود :" راست گفتی ولی سیاهی لشکرکشندگان حسین علیه السلام را زیاد کردی.نزدیک من بیا"
 

من نزدیک آن حضرت رفتم دیدم تشتی پر از خون نزد اوست . به من فرمود "این خون فرزندم حسین است " پس از آن خون به چشم من کشید . چون بیدار شدم تا کنون چیزی را نمی بینم.

مرحوم شوشتري مي نويسد : ورود به زمين كربلا باعث حزن و رقت است چنانكه نسبت به جميع انبياء واقع شد چون روايت شده كه همه پيامبران به زيارت كربلا توفيق يافته اند.همه انبياء زيارت نمودند آن مقام شريف را و در آن توقف كرده گفتند:اي زمين تو مكاني پر خير هستي در تو دفن خواهد شد ماه تابان امامت.(۱)

هر يك از پيامبران كه وارد كربلا مي شدند صدمه اي بر ايشان وارد مي شد دلتنگ مهموم گشته از خداوند سبب آن را سؤال مي نمودند خداوند وحي مي فرمود كه اين زمين كربلاست و در آن حضرت حسين عليه السلام شهيد خواهد شد.(۲)

چون اهل بيت وارد كربلا شدند ام كلثوم عرض كرد : اي برادر اين باديه هولناكي است كه از آن خوف عظيم بر دلم جا گرفته ؟!

حضرت حسين عليه السلام فرمود: بدانيد كه من در وقت عزيمت از صفين با پدرم امير المومنين عليه السلام وارد اين زمين شديم . پدرم فرود آمده سر دركنار برادرم گذارده ساعتي در خواب رفت و من بر بالين او نشسته بودم ناگاه پدرم مشوش از خواب بيدار شد و زار زار مي گريست . برادرم سبب آنرا پرسيد فرمودند :‌در خواب ديدم كه اين صحرا دريايي پر از خون بود و حسين من  در ميان آن دريا افتاده دست و پا مي زند و كسي به فرياد او نمي رسيد .

پس رو به من كرده فرمود:‌اي حسين چگونه خواهي بود هرگاه براي تو در اين زمين چنين واقعه اي رو دهد؟

گفتم : صبر مي كنم و بجز صبر چاره اي ندارم.(۳)